این نکات کمک میکند که عوارض بیماری را بهبود ببخشید.
- غذاهایی که بالقوه آلرژیزا هستند را محدود نمایید. ممکن است متخصص سلامتی شما بخواهد حساسیت شما به این غذاها مانند لبنیات، گندم(گلوتن)، ذرت، مواد نگهدارنده و افزدونی را بسنجد.
- غذاهای حاوی آنتیاکسیدان –مانند زغالاخته، گیلاس و گوجه- و سبزیجاتی مانند کدوحلوایی و فلفل دلمهای بخورید. برخی از پزشکانی که به درمان تغذیهای اعتقاد دارند ممکن است از شما بخواهند از یک برنامه غذایی کمفروکتوز پیروی کنید. البته نظریه دیگری وجود دارد که بیان میکند خوردن 250 میلیگرم گیلاس -250 تا 500 میلیگرم آبگیلاس- در روز در طول دو هفته میتواند سطح اوریکاسید را کاهش داده و از بروز حملات نقرس جلوگیری نماید.
- غذاهای با فیبر بالا را بیشتر مصرف کنید، از جمله جو دوسر و سبزیجات ریشهای (مانند سیبزمینی و سیبزمینی شیرین)
- از غذاهای تصفیه شده مانند نانهای سفیدر، پاستاها و شکر دوری کنید.
- گوشتهای قرمز را کمتر مصرغ کنید و بیشتر گوشتهای بدون چربی، ماهیهای آب سرد، توفو (در صورت عدم حساسیت به سویا) یا حبوبات را برای دریافت پروتئین بیشتر مصرف کنید.
- مصرف غذاهای حاوی اگزالات مانند اسفناج، ریواس، چغندر، آجیل، شکلات، چای سیاه، سبوس گندم، توتفرنگی و حبوبات را کاهش دهید.
- غذاهای غنی از منیزیم و کم کلسیم مانند جو، سبوس، ذرت، چاودار، جو دوسر، سویا، برنج قهوهای، آووکادو، موز و سیبزمینی را در رژیم خود بگنجانید.
- پورینها را در رژیم غذایی خود محدود کنید. غذاهایی مانند گوشت گاو، غاز، گوشتهای احشایی، ماهی آنچووی، هرینگ، ماهی ماکرل و مخمر محتوای پورین بالایی دارند. . غذاهایی با مقدار متوسط پورین شامل گوشتها، گوشت پرندگان، ماهیها و اسفناج، مارچوبه، حبوبات، عدس، قارچ و نخود خشک نیز حاوی مقادیر متوسط پورین هستند.
- از روغنهای پخت سالم مانند روغن زیتون یا روغن نارگیل استفاده کنید.
- اسیدهای چرب ترانس را که در محصولات پخته شده صنعتی مانند کوکیها، کراکرها، کیکها، سیبزمینی سرخکرده، حلقههای پیاز، دوناتها، غذاهای فرآوریشده و مارگارین یافت میشوند، کاهش داده یا حذف کنید.
- از الکل و تنباکو دوری کنید.
- روزانه ۶ تا ۸ لیوان آب فیلتر شده بنوشید تا به دفع اسید اوریک از بدن کمک کند. کمآبی بدن اغلب باعث تحریک حمله نقرس میشود.
- حداقل ۳۰ دقیقه در روز، ۵ روز در هفته ورزش کنید.
- از نوشابههای شیرین شده با شکر دوری کنید. نوشابههای رژیمی خطر ابتلا به نقرس را بالا نمیبرند.
میتوانید کمبودهای تغذیهای را با مکملهای زیر برطرف کنید:
- یک مولتیویتامین روزانه، حاوی ویتامینهای آنتیاکسیدان A، C، E، ویتامینهای گروه B و مواد معدنی کمیاب مانند منیزیم، کلسیم، روی و سلنیوم.
- اسیدهای چرب امگا-۳، مانند روغن ماهی، ۱ تا ۲ کپسول یا ۱ قاشق غذاخوری روغن در روز، برای کمک به کاهش التهاب و ارتقای سلامت عمومی.
- ماهیهای آب سرد مانند سالمون یا هالیبوت منابع خوبی هستند. اگر از داروهای رقیقکننده خون مانند آسپرین یا وارفارین (کومادین) استفاده میکنید، قبل از مصرف مکملهای امگا-۳ با ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی یا پزشک خود مشورت کنید.
- برای دوز مناسب IP6 (اینوسیتیل هگزافسفونات) با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است اثرات رقیقکنندگی خون داروهای ضد انعقاد مانند وارفارین (کومادین) و سایرین را افزایش دهد.
- N-استیل سیستئین، ۲۰۰ میلیگرم در روز، برای اثرات آنتیاکسیدانی.
- ویتامین C، ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلیگرم در روز، به عنوان آنتیاکسیدان. در یک مطالعه، دریافت بیشتر ویتامین C بهطور مستقل با خطر کمتر ابتلا به نقرس مرتبط بود.
- پروبیتیک اسیدوفیلس (لاکتوباسیلوس اسیدوفیلس)، ۵ تا ۱۰ میلیارد CFU، در صورت نیاز برای حفظ سلامت دستگاه گوارش و سیستم ایمنی. برخی محصولات اسیدوفیلس ممکن است نیاز به یخچال داشته باشند. برچسبها را با دقت بررسی کنید.
- متیلسولفونیلمتان(MSM)، ۳۰۰۰ میلیگرم دو بار در روز، برای کمک به کاهش التهاب.
- از مصرف اضافی نیاسین و ویتامین A خودداری کنید. هر دو ممکن است در برخی حملات نقرس نقش داشته باشند.